151. Een avond met Tilda en Wes

I.

Het is mooi om te zien hoe betrokken Tilda Swinton is bij het retrospectief en de tentoonstelling rondom haar werk in het noodlijdend filmmuseum EYE. Het lijkt of ze vaker wél dan niet aanwezig is. De ene keer wordt ze gespot in het restaurant, de andere keer leidt ze haar films in. Deze week nodigde ze bevriende regisseurs uit om voor volle zalen over hun werk te praten. Zo kreeg EYE drie avonden op rij hoog bezoek van Joanna Hogg, Luca Guadagnino en Wes Anderson.

Ik was een van de gelukkige aanwezigen op de avond met Anderson — al jaren een van mijn favoriete regisseurs. Aan de hand van vier fragmenten uit de films van Anderson, waarin Swinton een rol speelt, zouden ze het gesprek voeren. Zo zouden ze niet te veel afdwalen. Dat gebeurde natuurlijk alsnog. Zelfs zodanig dat Anderson het publiek soms leek te vergeten. Onbewust draaide hij dan tijdens het praten steeds meer op zijn stoel naar Swinton toe, tot hij bijna met zijn rug naar de zaal zat. Om zich daarna weer snel terug te draaien. "Sorry, is dit wel boeiend voor jullie eigenlijk?", vroeg hij dan. (Ja!)

Het publiek zat te luisteren naar twee vrienden die herinneringen ophaalden. Het leverde bijzonder vermakelijke anekdotes en inzichten op. Zo stopt Anderson zijn acteurs altijd bij elkaar in een hotel, om een familiegevoel te creëren. Niemand heeft een eigen trailer. Ook niet als je Benicio Del Toro of Tom Hanks heet. De cast eet samen en 's morgens rijdt Anderson ze in golfkarretjes naar de set, die altijd in de buurt is.

"Voor Asteroid City zocht ik een plat stuk land om de set te bouwen", zei Anderson. "Maar het moest wel een stuk land zijn vlakbij een viersterrenhotel. Geen vijfsterrenhotel. Te duur. Maar... ook geen driesterrenhotel."

Swinton en Anderson haalden ook herinneringen op aan acteurs. Bruce Willis, Gene Hackman, Bill Murray. Maar de mooiste anekdotes hadden met Harvey Keitel te maken. "Tijdens Moonrise Kingdom had ik Edward Norton gevraagd om Harvey Keitel op zijn rug te dragen", zegt Anderson. "Ik had gevraagd om een soort sculptuur van Keitel die hij kon dragen, die vanuit bepaalde hoeken erg overtuigend zou zijn."

"We noemden het steeds een Harvey Keitel-rugzak. Maar onze rekwisietenmeester — van wie ik hou en met wie ik al heel lang werk — was gewoon… ongehoorzaam. Hij wilde die Harvey Keitel-rugzak niet maken. Hij bleef maar dingen brengen waarvan ik dacht: noem je dát een Harvey Keitel-rugzak? Hij deed het gewoon niet. En uiteindelijk weigerde hij echt om door te gaan. Dus we hadden nooit een echt goede Harvey Keitel-rugzak. Edward moest de echte Harvey Keitel dragen. En hij is een zware man. Ik kan veel mooie dingen over hem zeggen: hij is heel solide. Compact. Er zit veel spiermassa in."

Zo ging het gesprek door. Alles is gefilmd en komt uiteindelijk op de website van EYE te staan.

II.

Frank Miller is een comiclegende. Hij maakte The Dark Knight Returns, waarin Batman donkerder en cynischer dan ooit is. En hij schreef een paar van de meest definiërende Batman-verhalen met Batman: Year One. Miller blies in de jaren tachtig Daredevil nieuw leven in en hij maakte Sin City en 300, die later allebei zeer gestileerd verfilmd werden.

Een tijd terug kocht ik Millers comicbundel Ronin, een zesdelig verhaal dat oorspronkelijk begin jaren tachtig werd uitgegeven. Het verhaal gaat over een samoerai uit het feodale Japan die wordt vermoord en vervolgens reïncarneert in een dystopisch New York van de toekomst. Zijn aartsvijand, de demonische Agat, is daar ook verschenen.

Als je nu al met je ogen zit te knipperen, maak dan je borst maar nat. Dit verhaal is onversneden, keiharde sciencefiction. New York is overgenomen door een mysterieuze biotechnologie die groeit en groeit. "Het begon met de uitvinding van computerkunststoffen die in veel opzichten levend weefsel nabootsen", legt iemand in het boek uit. De technologie begint zichzelf voort te planten en zich zelfstandig te ontwikkelen. "Zo snel en krachtig dat we nu meer observeren dan experimenteren. Er bestaat geen enkele twijfel meer dat we een levend organisme bewonen — een vitaal, bloeiend, muterend wezen. Haar brein heet Virgo, onze computer, die niet alleen bewust is maar ook creatief. Eerlijk gezegd, is het voor ons moeilijk haar vindingrijkheid bij te benen."

Dit soort concepten zijn nu iets minder sci-fi dan veertig jaar geleden, maar het boek staat er zo vol mee dat het al snel begint te duizelen. Toch is Ronin in de kern gewoon een wraakverhaal, prachtig getekend door Miller, die met krassende inktstrepen een enorme vaart meegeeft aan zijn panelen. Zowel de Teenage Mutant Ninja Turtles als Samurai Jack zijn deels op deze comic gebaseerd.

PS.

Bruce Springsteen verrast met een raak protestlied: The Streets of Minneapolis. Fantastisch als een artiest van dit statuur zijn stem gebruikt in de strijd tegen onderdrukking. "Oh, our Minneapolis, I hear your voice / Singing through the bloody mist / We'll take our stand for this land / And the stranger in our midst / Here in our home, they killed and roamed / In the winter of '26 / We'll remember the names of those who died / On the streets of Minneapolis."

Amelisweerd lijkt na zestien jaar eindelijk gered. De Tweede Kamer wil de A27 bij het Utrechtse landgoed niet meer verbreden. Daarmee is het leven van honderden bomen gered.

"We plan our lives like we're editing a movie trailer." Zo begint dit essay van Joan Westenberg, waarin ze min of meer schrijft de dagelijkse sleur te omarmen in plaats van constant te willen ontsnappen. "The goal isn't a life with more peak moments. I think that's a false and ever-elusive pursuit. The goal is a life whose default setting doesn't require escape. Your future is made of boring days done on purpose, and a life you need a vacation from is a design problem rather than a motivation problem."

Wat Jason Velazquez schrijft: "On New Year's, I made a couple of silly tech predictions for 2026 (because it's fun guessing what our tech overlords will do to become a literal Prometheus). The first prediction is innocuous enough. I think personal website URLs will become a status symbol on social media bios for mainstream content creators. Linktrees are out. Funky blogs with GIFs and neon typography are in. God, how I hope this one happens. Not even for nostalgia. In the hyper-scaled, for-profit web, personal websites are an act of defiance. It's subversive. It's punk."

Zomaar een heerlijke online tool. Je uploadt een foto en krijgt het kleurenpalet te zien.

Harry Styles staat dit jaar tien keer in de ArenA. Ik sla even over. Wel een goede clip is dit.

Je las blog №151, geschreven in de week van 26 januari tot en met 1 februari 2026. Abonneer je op mijn nieuwsbrief en je ontvangt 'm elke zondag gratis in je mailbox.